Instrumenty stosowane w finansowaniu mezzanine są dobrane tak, aby uzależniały koszt finansowania od wyników planowanego przedsięwzięcia, umożliwiały spłatę kapitału na koniec okresu finansowania oraz minimalizowały koszty obsługi w pierwszych okresach po emisji.

Do najczęściej stosowanych instrumentów mezzanine zalicza się:

• Pożyczkę z prawem do udziału w kapitale - finansowanie, w ramach, którego spółka ponosi koszt finansowania w postaci odsetek, pozostałe koszty ponoszone są przez właścicieli, tylko w sytuacji kiedy planowane przedsięwzięcie kończy się sukcesem. Finansujący mezzanine ma bowiem prawo do kupna określonej liczby akcji/udziałów po ustalonej cenie w ustalonym czasie. Prawo to (czyli warrant) w przypadku finansowania mezzanine najczęściej opiewa na mały pakiet nie przekraczający kilku procent kapitału. Cena i ilość akcji przysługujących z warranta ustalana jest przed rozpoczęciem finansowania.
• Pożyczkę z prawem do udziału w zyskach – pożyczka dająca pożyczkodawcy prawo do części zysku z inwestycji. Udział w zysku może być np. ustalony jako % rocznego zysku netto za określony z góry okres czasu.
• Obligacje z warrantem – finansowanie, w ramach, którego spółka ponosi koszt finansowania w postaci kuponu odsetkowego, pozostałe koszty ponoszone są przez właścicieli podobnie jak w przypadku pożyczki z prawem do udziału w kapitale w postaci warranta.
• Obligacje zamienne – spółka–emitent obligacji ponosi koszty kuponu odsetkowego. Finansujący mezzanine ma prawo do zamiany wyemitowanych przez spółkę obligacji na jej akcje/udziały, według z góry określonych reguł.
• Obligacje wymienne – instrument bardzo podobny do obligacji zamiennych, podstawową różnicą jest fakt, że zamiana obligacji następuję na akcje/udziały podmiotu innego niż emitent obligacji.
• Obligacje zero kuponowe/dyskontowe  (zero-coupon bonds) - obligacji, w której emitent spłaca całą kwotę zadłużenia wraz z odsetkami jednorazowo, w momencie gdy obligacja staje się wymagalna. Obligacje takie mogą także być obejmowane poniżej nominału, a spłacane po nominale.
• PIK (pay-in-kind) securities - obligacje lub akcje uprzywilejowane, od których odsetki (lub dywidendy) są wypłacane bezgotówkowo - w postaci nowych papierów wartościowych. O formie zapłaty decyduje emitent, przy czym bezgotówkowa forma spłaty długu jest zwykle możliwa tylko w ciągu pierwszych okresów.
• Increasing rate bond - obligacja o rosnącym kuponie. W tym przypadku emitent określa wartość kuponu w pierwszym okresie oraz zasady jego wzrostu w kolejnych okresach.
• Extendible bond - obligacja o przedłużanym terminie wykupu. W przypadku tych papierów emitent zawiera w umowie klauzulę zezwalającą mu na przedłużenie czasu wykupu o określone okresy (np. o 1, 2, 3 lata), z zaznaczeniem, iż łącznie nie mogą one przekraczać maksymalnej wyznaczonej wartości.